Pamięć o lokalnym bohaterze – Westerplatczyku Wacławie Bacharzu

„Wolność krzyżami się mierzy.”

                                              – Zbigniew Herbert

3 września 2025 r. zuchy i harcerze z 14 Buskiej Drużyny Wielopoziomowej im. Lucjana Skrzyńskiego  działającej przy Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Opatowcu, wraz z dyrektorem Tomaszem Paluchem i drużynową, odwiedzili cmentarz parafialny w Rogowie.

Przy grobie Wacława Bacharza – obrońcy Westerplatte – zapalili znicze, złożyli kwiaty i oddali hołd minutą ciszy. To ważna lekcja pamięci i patriotyzmu dla najmłodszych.

Wacław Bacharz (1915-1988) – urodzony 15 maja 1915 r. w Czyżowicach, powiat Kazimierza Wielka. Syn rolnika Tomasza i Ludwiki z domu Poradów. W wieku trzech lat został półsierotą. Ukończył cztery oddziały szkoły powszechnej i pomagał ojcu w prowadzeniu 1,5-hektarowego gospodarstwa. Czynną służbę wojskową odbywał w 4. Pułku Piechoty Legionów w Kielcach (1938-1939), skąd na Westerplatte przybył 31 marca 1939 r. w składzie Plutonu Wartowniczego. Bronił placówki „Przystań”. W niewoli przebywał w Stalagu IA, pracując w okolicznych majątkach ziemskich u Niemców. Po zakończeniu wojny wiosną 1945 r. powrócił w rodzinne strony i ożenił się, zamieszkując u teściów we wsi Kobiela. Razem z żoną prowadzili gospodarstwo rolne. Zmarł 26 kwietnia 1988 r. Miał troje dzieci: Krystynę, Ryszarda i Henrykę. Doczekał czwórki wnucząt. Sześcioro prawnuków przyszło na świat po jego śmierci.

Odznaczenia:

·         Odznaka Grunwaldzka (1960),

·         Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” (1960),

·         Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (1982),

·         Odznaka honorowa „Za zasługi dla miasta Gdańska” (1984),

·         pośmiertne – Srebrny Krzyż Orderu VIRTUTI MILITARI (1989).

Alicja Witkoś-Kłos